Mijn reis naar vrijheid en een zinvol leven begon op mijn 54ste. 

Twee jaar eerder werd ik ernstig ziek en heb ik letterlijk de dood in de ogen gekeken. Op dat moment was er geen vechten meer aan en moest ik me volledig overgeven. 

Dat was beangstigend voor iemand zoals ik, die haar hele leven gewend was om te knokken, om door te gaan, om haar plek te veroveren in de wereld.

"Gewoon doorgaan". Dat was mijn levensmotto. En dat deed ik, ook na mijn ziekte. Totdat mijn lichaam en geest stop zeiden. De paniekaanvallen, die tijdens mijn ziekte om aandacht vroegen, waren maar deels aangepakt.

Uiteindelijk was geen 'doorgaan' meer mogelijk. Alleen nog stilstand. En juist daar, in dat niets, begon iets nieuws.

Ik begon aan de reis uit de gevangenis - naar vrijheid en de zoektocht naar 'Joie de Vivre'!

Een reis naar binnen, op zoek naar de kern / de bron, waarin ik leerde luisteren, voelen en loslaten. Langzaam maar zeker vond ik mijn kracht terug. Niet meer door te vechten, maar door te vertrouwen, niet meer door 'door te gaan', maar door stil te staan.

Vandaag de dag streef ik vooral naar leven vanuit vertrouwen, liefde, gevoel, rust en loslaten. Ik weet wat ik waard ben en ik houd van mezelf zoals ik gemaakt ben.

Samen met mijn man met wie ik al dertig jaar lief en leed deel, hebben we twee dochters, twee schoonzoons en drie kleinkinderen waar we zielsveel van houden. Zij geven ons leven kleur en betekenis.

Mijn Christelijke levensovertuiging vormt het hart van wie ik ben. Het is de bron van mijn vertrouwen , mijn liefde voor mezelf en de mens en mijn diepe overtuiging dat ieder mens waardevol is. Geloof betekent voor mij niet zweven, maar juist stevig met beide benen op de grond staan - midden in het leven, met alles wat daarbij hoort. 

Net als velen heb ik mijn eigen fases van verandering doorgemaakt: opgroeien, puberteit, werk, een relatie opbouwen, trouwen, kinderen krijgen - opvoeden en uiteindelijk loslaten. Daarna volgde de overgang, ziekte/trauma, het lege nest, kleinkinderen.....en de zoektocht naar het bestaan van het leven. Deze ervaringen hebben mij gevormd tot wie ik nu ben. Noem mij gerust  een ervaringsdeskundige: ik weet hoe het voelt om los te laten, opnieuw te beginnen en jezelf te vinden in wie je in essentie bent. 

Mijn recente wandelcoachopleiding en interesse in coaching maken deel uit van mijn persoonlijke en professionele ontwikkeling. Op dit moment bevindt dit zich nog in een leer- en verkennende fase binnen mijn re-integratie en verdere groei.